Ziekenwagendienst
Reeds jaren droomden wij in onze afdeling van de oprichting van een dienst ziekenvervoer.
Gebrek aan tijd, personeel, materiaal en ook een beetje schrik van de verantwoordelijkheid hielden ons jaren tegen.
Een citaat uit het bestuursverslag van 16/08/1982:
"na wat weg en weer gepraat werd het idee van ziekenvervoer te gaan doen wat in de ijskast gestopt."
Bij de inrichting van de ziekenwagen peugeot J5 werd reeds rekening gehouden met de mogelijke oprichting van de ziekenwagendienst, zodat het probleem van materiaal niet meer meetelde.
In 1985 werd vanuit het hoofdbestuur te Brussel het initiatief genomen om een eenvormig oproepnummer voor de ziekenwagendienst aan te vragen en tevens enkele permanent bemande dispatchings op te richten.
Dit initiatief deed ons bestuur de knoop doorhakken en op 30/01/1986 vertrok naar al onze vrijwilligers een vragenlijst om een idee te krijgen van het beschikbare personeel. De reaktie was zeer positief, maar het eenvormig oproepnummer was blijkbaar een probleem voor de RTT (huidige Belgacom), zodat we voorlopig zelf voor de permanentie moesten zorgen.
Gedurende de eerste 4 maanden van 1988 werd een antwoordapparaat geplaatst om oproepen te ontvangen. Dit bleek geen succes en de dienst werd op een zeer laag pitje geplaatst.
Einde 1988 kwam dan toch het eenvormig oproepnummer 1911 en we sprongen onmiddellijk mee terug op de wagen. 1989 en 1990 werden een paar leerjaren met ups en downs. In 1992 werd het nummer 1911 vervangen door het huidige oproepnummer 105.